Zeist, de Hernhutters en Slot Zeist

Vandaag gingen we een dagje uit met de reiscommissie van de kerk. A. zit in deze commissie.
We gingen naar de Hernhutters in Zeist en  hadden daar een fijne gids die ons het een en ander vertelde over de Hernhutters.
We bezochten de kerkzaal, zagen het Broederplein en het Zusterplein. Onze gids had zijn jeugd doorgebracht in een woning van de Hernhutters.
De grote brand in de jaren '60 had hij meegemaakt.

De prachtige witte kerkzaal

De zijkant van het zusterhuis

De bijzondere begraafplaats, waar niet wordt geruimd

begraafplaats met herfstbladeren

De eerste persoon die hier is begraven

nog een blik over de begraafplaats

Onze gids wist veel te vertellen over de begrafenis rituelen.
Zelf loopt hij bij iedere begrafenis voorop met een groot blaasinstrument.
Achter hem volgen meer blazers.
Met Pasen loopt men ook in optocht naar de begraafplaats die dan vol narcissen staat.


Daarna hadden we een lunch en vervolgens een rondleiding door Slot Zeist.
Ook dit was de moeite waard.
Het is geen museum, het gebouw wordt voor allerlei doeleinden gebruikt.
En.......Mr. John Reed geeft in Slot Zeist zijn oordeel over zaken die in de "Rijdende Rechter "komen.

De blauwe zaal

Uit deze kamer komt mr. John Reed

En gaat dan voor deze deur staan

De Spiegelzaal

Mijn wandelschoenen op het mooie tapijt in de spiegelzaal

Mijn wandelschoenen in een andere deftige zaal

Het prachtige trappenhuis

En nog een keer met Koningin Wilhelmina

Ook het winkeltje van de Hernhutters werd bezocht. Veel mooie artikelen zijn daar de te koop.
Ze staan bekend om hun bijzondere kerststerren.
Ik heb er niet één gekocht, heb geen geschikt plekje in ons huis.
Maar ze zijn prachtig.

We zien terug op een mooie dag die tevens weer band geeft met andere gemeenteleden.

Wil je meer weten over de Hernhutters,
klik hier

Wil je meer weten over de hernhutter kerststerren,
klik hier

Wil je meer weten over Slot Zeist,
klik hier

Het afscheid nadert.......3

Elke ochtend na het opstaan kijk ik even uit het raam naar onze tuin.
Steeds weer ben ik verbaasd over de mooie, zonnige  creatie achter in de tuin.
We lieten daar in november/december 2016 een container zand, puin en rommel weg halen en schiepen een snoezig groen hoekje tussen oude schuren.
We lieten een appel- en een perenboom plaatsen.
De druivenstruiken werden gesnoeid.
Al maanden genieten we hiervan en nu .....nog even.

Vanmorgen gingen we naar de kerk, deze staat ongeveer 150 meter vanaf ons huis en vanaf ons vorige huis.
Dus we gaan en gingen altijd te voet.
Vandaag bedacht ik me dat 107 jaar lang uit ons huis ongeveer elke zondag mensen van de familie de Graaf  "ter kerke" gingen.
Mijn grootouders, mijn ouders met mijn zusje en ik en nu het afgelopen jaar A. en ik.
Mooi om even bij stil te staan.

Op naar de kerk

Eind september vertrekken we naar ons vakantiehuisje.
Afgelopen vrijdag hebben we het bekeken samen met onze 8 jarige kleindochter.
We zien het helemaal zitten om daar de herfst en de winter door te brengen.
We wonen dan zo'n drie a vier kilometer vanaf de kerk, ook lopen?????
Wie weet!

En vorige week, de laatste dag voor de bouwvakvakantie mochten we op "de bouw" komen.
Natuurlijk met fototoestel.
De binnenmuren van het benedengedeelte staan er al min of meer.
Het extra kamertje, wat we speciaal voor de kleinkinderen bij laten bouwen is al te herkennen, de kamer en de slaapkamer zijn te herkennen.
Het gaat wat worden!!

 

De woonkamer

Je ziet het, op de achtergrond weer de kerk!!!

Onze straat gaat de Meesterskamp heten.

Dit vanwege het voormalige schoolplein waarop de huizen worden gebouwd.

Onze oude huis was het bovenmeestershuis.
klik hier

Uitgekozen

In het kerkblad stond een oproep om foto´s op te sturen.
De mooiste foto´s worden als kaarten afgedrukt en in de 40 dagentijd  worden de gemeenteleden van de kerk opgeroepen om ´s  zondags één of meer kaarten mee te nemen naar huis en deze te sturen naar iemand die alleen is, ziek is, die wat extra aandacht nodig heeft.
Ik had 4 foto´s opgestuurd, allen gemaakt tijdens onze wandeling naar Santiago de Compostela.
En..............................laat nu één van mijn foto´s zijn uitgekozen.
Samen met een foto van iemand anders, een foto van een arend die vliegt in de besneeuwde bergen.
Ik voel me natuurlijk enorm vereerd.
De foto plaats ik hieronder.
Ik kan me het moment nog goed herinneren toen ik deze foto maakte.
We waren die ochtend  vroeg uit de Refugio vertrokken, het was nog donker en het vroor.
We droegen onze regenkleding over onze kleren vanwege de koude.
We hadden zelfs een ontmoeting met iemand die zijn sokken als handschoenen gebruikte.

Een bijzondere ochtend.

We verlaten hier de Refugio

Dit is de foto

Het winterseizoen is voorbij

Woensdagavond was de laatste avond van de Jongensclub.
We beklommen deze avond met alle groepen de toren in het dorp.
Het clubgebouw, Welgelegen, klik hier  staat op 100 a 200 meter vanaf de kerk en de toren.
Ook ik woon 100 a 200 meter vanaf de kerk en de toren, maar dan aan de andere kant.




Zo zie ik de toren vanuit mijn tuin

Kerk gezien vanuit mijn straat

Kerk gezien vanaf het centrum van het dorp

 

Inwendige van de toren Achter dat luikje rechts zit één van de vier klokken

Helemaal boven in de toren. Op deze ladder ging vroeger de koster met de vlag naar boven.
Nu is er een andere oplossing (arbo)

 

En dan zien we ons huis en A. snoeit de leilinden

En toen viel de accu van mijn fototoestel uit, helaas!
Maar natuurlijk moest ik ook goed op de jongens letten, dus het was goed zo.

12 april a.s. gaan we nog met clubreisje en dan zit dit seizoen er op.
Het was een leuk seizoen met jongetjes die er plezier in hadden.
En samen met S. mijn collega-juffrouw vonden we altijd wel iets om de avond mee te vullen.

Ik zie weer uit naar het volgend seizoen.

Welgelegen, een vertrouwd gebouw

Welgelegen

Zoals je weet "spaar"  ik huizen die Welgelegen heten.

Ook in mijn eigen woonplaats is  een Welgelegen.

Ik kom er achter dat het meestal oude huizen zijn, die Welgelegen heten.

Als je nadenkt over deze naam is het een prachtige, liefelijke  naam.

Welgelegen in mijn woonplaats  is gebouwd in het centrum in 1867. 

.klik hier

Naar mijn idee is het als notariswoning gebouwd in het verleden.

Ik weet alleen maar dat Welgelegen een kerkelijke functie had en heeft.

De clubs, het jeugdwerk, kerkenraadsvergaderingen  enz. vinden plaats in Welgelegen.

Ook nu nog.

Mijn oma, Hendrika Johanna, waar ik naar genoemd ben, zie ook hier ging als jong meisje vanuit E. dienen op Welgelegen.

Ze verliet haar familie, zoals veel jonge meisjes in die tijd en werd dienstmeisje op Welgelegen.

Voor dag en nacht.

Mijn oma werd (D)rika  genoemd.

Maar dat vond "mevrouw" lastig, want op Welgelegen werkte al een Rika.

Twee Rika's zou verwarring geven.

Hoe heet je nog meer, vroeg mevrouw aan mijn oma.

De tweede naam was Johanna.

Dan noemen we je in het vervolg Anna, zei mevrouw.

Dus mijn oma raakte niet alleen het vertrouwde ouderlijke plekje kwijt, ook haar naam moest ze inleveren.

Het toeval wil, dat mijn oma verkering kreeg met de broer van Rika, Albertus de Gr.

In E. werd mijn oma later altijd tante Rika genoemd en in H. de plaats waar ze met Albertus ging wonen werd ze tante Anna genoemd.

In 1967 stierf  mijn vader onverwacht en vanuit Welgelegen werd hij begraven.

Zelf ging ik als meisje naar de meisjesclub in Welgelegen.

De Benjamins, De Koningskinderen waren namen van de clubs.

Ook onze kinderen gingen naar de club in Welgelegen.

Mijn man zingt al jaren ( bijna 40 jaar) bij een mannenkoor, wat repeteert in Welgelegen.

Mijn moeder heeft nadat ze haar winkel sloot in 1981, tot 2006   klik hier gevolksdanst in Welgelegen.

En nu..............................

ben ik juffrouw van de jongensclub. Ik heb de groep 5 en 6 jarigen.

Elke woensdagavond ga ik naar, je raadt het al,

Welgelegen.

We lezen, zingen, plakken, kleuren en boetseren er op los.

Deze foto heb van de site van Wikipedia, iets mooier dan die ik zelf heb gemaakt.

Bij de kerk........

Bij de kerk ligt een stukje grond.
Ooit was het de tuin van een winkelier.
Het stukje grond is door de kerk gekocht om er eventueel een jeugdgebouw te bouwen.
Maar het oude jeugdgebouw is nog in gebruik, dus het stukje grond ligt er maar te niksen.

Iemand heeft er kerstbomen gepoot en vorig jaar kon je daar een boom uitzoeken voor 7.50 euro.
De opbrengst was vorig jaar voor het Orgelfonds,  zo ook dit jaar.
Je kon de boom zelf uitkiezen.
Nu kun je al van te voren een boom uitkiezen, een naamkaartje er aanhangen en op een bepaalde zaterdag wordt de boom voor je uit de  grond gehaald.

Gisteren een kerstboom uitgezocht.
Dit heb ik nog nooit zo vroeg in het jaar gedaan, maar hij blijft voorlopig in de grond.

Ongeveer 22 december zet ik de boom in de kamer.
Blanke versiering en wereldwinkelversiering er in en............
echte kaarsjes.
28 december verdwijnt de boom naar de tuin.
Meestal zit ie dan vol kaarsenvet even als de blanke ballen.

 
 






Over dat bestaande jeugdgebouw een andere keer meer.