Het Ugcheler Markepad, weer een klompenpad

Vandaag liepen we weer een Klompenpad, het Ugcheler Markepad bij Apeldoorn.

We kwamen op dit idee door het blogje van 

De Tante van Tjrorven.

klik hier.

We begonnen onze wandeling achter het van de Valk hotel in Ugchelen.

 Hierboven de achterkant van het hotel.

 Hieronder de moestuin van het hotel.

Het was weer een mooie zondagmiddagkuier. 

We blijven wandelen in deze tijd.

Het venijn zit in de staart.....

Eindelijk, daar ben ik weer!

Een punt van minder bloggen is het het feit dat ik mijn foto's van het fototoestel niet makkelijk meer op kan laden de laatste tijd en ik maak natuurlijk veel foto's met de telefoon.
Deze komen niet op de computer.
Nu heb  heb ze gemaild naar mezelf en geopend en opgeslagen op de computer.
Vandaar!
Maar ik ben er weer.

We hadden gehoopt dat het nieuwe huis al was opgeleverd, maar dat is niet zo.
Het zou 8 maart worden, maar dat gaat ook niet door.
Morgen hopen we de definitieve datum te horen.
We hebben het prima in ons vakantiehuisje maar we verlangen nu erg naar een stekje van ons zelf.

Huisje binnen

Vorige week hadden we vanwege de vakantie 2 kleinkinderen te logeren en het was een feest. Gezellig heel lang in het Zwolse bos gelopen en 's avonds pannenkoeken gegeten.

Afwas na het pannenkoeken eten, verlang nu opeens naar de afwasmachine

We maakten een prachtige wandeling in Ermelo met de werkgroep van het Klompenpad.
Een heerlijke dag.

Bij Ermelo

Ik borduurde in 4 maanden een merklap voor onze zoon en schoondochter in Onderdendam.
De lap is inmiddels bij Pool in Elburg om in te lijsten. Binnenkort brengen we de lap naar Onderdendam.
Ik laat 3 detailfoto's zien.
Vanwege hun privacy kan ik helaas de hele lap niet laten zien.
Hieronder wat details.

Gisteren liepn we ons huisje uit, het bos in en bij Hattem, zo'n 12 kilometer verder stapten we het bos  weer uit,  bijna bij onze schoonzus en zwager voor de deur.
Het was een prachtige wandeldag.

Hier in het Zwolse bos aten we ons broodje

Stormschade!

In Hattem dronken we gezellig thee en koffie en daarna namen we de bus terug.
Het was een heerlijke zondag.

Eind deze week gaan we nog even 5 dagen naar Ameland, daarna komen er 3 kleinkinderen logeren die dan vakantie hebben en we hopen dat het daarna niet lang meer duurt dat we

HIER TERECHT KOMEN

Hartelijke bloggroet aan mijn lezers.

Het afscheid nadert.......5

Gisteren en vandaag de hele dag spullen ingepakt voor de opslag, voor het vakantiehuisje en voor de kringloop.
De dozen bestemd voor de kringloop brengen we direct weg, zodat we er niet weer in kunnen gaan rommelen.

Maandag gaan we verder.
Dan gaan onder anderen de blauwe bordjes in de doos.
Over mijn blauwe bordjes schreef ik al eerder.

Zie hier


Ze hangen nu een jaar in mijn ouderlijk huis aan de muur.

De ontbijtbordjes zijn van mijn grootouders geweest en de schoteltjes zonder kopje zijn van van mijn moeder geweest.
Ik zag bij de vorige verhuizing al hoe vernuftigd één schoteltje was "ingeframed".
De bordjes en schoteltjes hebben aan de achterkant een gekocht ijzeren frame/rekje.

Hieronder twee bordjes.

Hieronder een schoteltje.

En hieronder het schoteltje wat ik jullie graag wil laten zien.

Ik laat de achterkant van beide schoteltjes zien

Het linker schoteltje is ingeframed met vliegertouw en een "haakje " (van haakje en oogje)
Een prachtige, huishoudelijke, creatieve oplossing van mijn moeder.

Hier nog iets duidelijker.

Ik dacht even, bewaar ik die schoteltjes nog?
Ja, natuurlijk bewaar ik ze!
Maandag gaan ze in de verhuisdoos en ergens in het voorjaar hoop ik ze weer uit te pakken.

Het afscheid nadert.....4

Nog even en we verlaten ons huis.

De verhuisdozen zijn gearriveerd, ze staan klaar en ik ben al begonnen met het uitzoeken van beddengoed.
De kop is er af.
22 september krijgen we de sleutel van ons vakantiehuisje.
Het is een 6 persoonshuisje, dus we hebben niet te klagen.
26 september gaan onze meubels in de opslag en 2 oktober zitten we bij de notaris.

Mijn kinderen stuur ik elke keer appjes, onder het mom "wie wil wat hebben"
En het verrast me waar ze belangstelling voor hebben.
Zo ook het "schilderij van oma" , zoals we zeggen.
Een foto van mijn moeder als 2 en een half jarig kind met haar ouders.
De enige foto.
Mijn twee dochters hadden belangstelling.
Na goed overleg gaat deze naar mijn oudste dochter, genoemd naar oma.
Gisteren brachten we het schilderij, eigenlijk een foto naar haar toe.
Een bijzonder moment.

Meer over deze foto,
zie hier.

En eergisteravond namen we min of meer afscheid van het buiten zitten. We maakten een prachtige fietstocht over de bloeiende heide en bleven daarna tot diep in de nacht met de vuurkorf buiten zitten.

En zo gaan we nog even door!

Het afscheid nadert.......3

Elke ochtend na het opstaan kijk ik even uit het raam naar onze tuin.
Steeds weer ben ik verbaasd over de mooie, zonnige  creatie achter in de tuin.
We lieten daar in november/december 2016 een container zand, puin en rommel weg halen en schiepen een snoezig groen hoekje tussen oude schuren.
We lieten een appel- en een perenboom plaatsen.
De druivenstruiken werden gesnoeid.
Al maanden genieten we hiervan en nu .....nog even.

Vanmorgen gingen we naar de kerk, deze staat ongeveer 150 meter vanaf ons huis en vanaf ons vorige huis.
Dus we gaan en gingen altijd te voet.
Vandaag bedacht ik me dat 107 jaar lang uit ons huis ongeveer elke zondag mensen van de familie de Graaf  "ter kerke" gingen.
Mijn grootouders, mijn ouders met mijn zusje en ik en nu het afgelopen jaar A. en ik.
Mooi om even bij stil te staan.

Op naar de kerk

Eind september vertrekken we naar ons vakantiehuisje.
Afgelopen vrijdag hebben we het bekeken samen met onze 8 jarige kleindochter.
We zien het helemaal zitten om daar de herfst en de winter door te brengen.
We wonen dan zo'n drie a vier kilometer vanaf de kerk, ook lopen?????
Wie weet!

En vorige week, de laatste dag voor de bouwvakvakantie mochten we op "de bouw" komen.
Natuurlijk met fototoestel.
De binnenmuren van het benedengedeelte staan er al min of meer.
Het extra kamertje, wat we speciaal voor de kleinkinderen bij laten bouwen is al te herkennen, de kamer en de slaapkamer zijn te herkennen.
Het gaat wat worden!!

 

De woonkamer

Je ziet het, op de achtergrond weer de kerk!!!

Onze straat gaat de Meesterskamp heten.

Dit vanwege het voormalige schoolplein waarop de huizen worden gebouwd.

Onze oude huis was het bovenmeestershuis.
klik hier

Het afscheid nadert .....2

Afscheid en......vooruit kijken, en 50 jaar terugkijken.

Dat deden we vandaag.
We nemen bijna afscheid van de druivenstruik die mijn moeder 37 jaar geleden plantte.
Eigenlijk nemen de druivenstruiken weelderig afscheid van ons!
Eeen laatste cadeautje!
Nooit zag ik ze zo vol druiven sinds 11 jaar geleden mijn moeder verongelukte. zie hier.
Een mooi afscheid voor ons en een mooie start voor de nieuwe bewoners.

En keek ik vandaag bij de nieuwbouw van ons huis.
Vandaag werden de binnenmuren geplaatst.
Het terrein is met hekken omheind, maar in de dierentuin van onze buren kon ik het goed volgen.
Ik stond er als het ware bovenop met mijn camera.
Wat een bijzonder gevoel, er wordt een huis voor ons gebouwd!!!

Rechts, het extra kamertje wat we speciaal voor de kleinkinderen laten bijbouwen.

En keken mijn zus en ik  vandaag 50 jaar terug.
50 jaar geleden overleed mijn vader geheel onverwachts in het huis waar ik nu woon. Mijn moeder vond hem overleden in het duivenhok.
Een grote schok voor ons, 14 en 15 jaar oud.
Vandaag haalden we herinneringen op en herdachten hem met lilabloemen.

Zo heeft het leven van alles voor ons in petto.
Wij gedenken, genieten, kijken achteruit en kijken vooruit!!!!

Het afscheid nadert....1

Nog even wonen we in ons tijdelijke huis.
Het stond slechts een week op Funda en was verkocht.
Wat heerlijk, zonder zorgen naar ons nieuwe huis.
Maar eerst nog een tijdje in een vakantiehuisje, dit zien wij als een uitdaging!
Wat verder van het dorp af, veel fietsen voor de boodschappen in plaats van lopen.
En veel treinreisjes maken, musea bezoeken, kinderen bezoeken met de trein en natuurlijk de bouw volgen van ons nieuwe huis.
Vorige week zondag namen we met zus, neef en partners afscheid van dit huis.
Onze opa heeft het gebouwd in 1910 en daarna is het steeds bewoond door familie de Graaf.
Daar komt in oktober een eind aan.

Ik neem vandaag met jullie afscheid van mijn ( moeders ) keuken.

Kast gemaakt door mijn grootvader, 55 jaar gebruikt door mijn moeder, dit is haar kast

)

Nog even mijn kast

Hier kookte mijn moeder 55 jaar, nu ik nog even

Nog een maand kook ik op dit lieve plekje ons eten en dan is het voorbij.
Nieuwe bewoners gaan hiervan genieten.