Het Daatselaarsepad, een klompenpad bij Renswoude, 14 km

Gisteren liep ik met de vriendinnen van de kaartclub een prachtige wandeling van 14 kilometer.
Het Daatselaarsepad bij Renswoude.
Een schitterend pad, bijna niet over de verharde weg.

A. woont dicht bij Renswoude en zij had de route uitgezocht.
Vanuit onze woonplaats was het ongeveer een uur rijden naar haar.
Na de koffie vertrokken we naar kasteel Renswoude.
Daar begonnen we met de wandeling.

Het was wel paraplu op, paraplu af, regenjasje aan, regenjasje uit, maar dat deerde ons niet.

Ik kreeg onderweg een telefoontje dat onze dochter haar huis had verkocht en A. kreeg heel mooi bericht tijdens de wandeling, ze was voor de 8ste keer oma geworden.


Onderweg dronken we koffie bij restaurant De Dennen ( hier zijn ook de folders van deze en meer wandelingen te koop)
En na afloop van de wandeling aten we een hapje in dit leuke restaurant.
Daarna weer terug naar huis en A. ging haar kleindochter begroeten.

Stormschade

We zijn er bijna, achter kasteel Renswoude

Kasteel Renswoude aan de achterkant

Blauw servies

Hier mee begon het:

Mijn vriendin W. zag dit blauwe suikerpotje bij mij staan.

Ze had thuis nog restanten van het zelfde servies, dat van haar ouders was geweest.

En.................

vandaag ging de telefoon.

"Ik heb de kast opgeruimd, en je krijgt het blauwe servies".

Ik houd erg van serviezen en los serviesgoed.

We hadden vroeger thuis een winkel, waar we o.a. serviezen verkochten.

Mijn liefde voor serviesgoed is toen waarschijnlijk ontstaan.

Op rommelmarkten kijk ik graag naar oud servies.

En nu, zomaar dit mooie servies!

De laatste tijd val ik erg op blauw qua borduren en ook qua serviesgoed.

Dus hier ben ik erg blij mee.

Kijk maar.

 

Voor de liefhebbers: Het is bouquet bleu van Maastrichts aardewerk.

Voor de eerst volgende gasten in mijn kleinschalig B en B, ga ik dit servies gebruiken voor het ontbijt. Dat wordt genieten met het tafeldekken.

Dagje Rotterdam

Alweer Rotterdam, NS wandeltocht Rotterdam Maasstad



Met twee vriendinnen W. en J. ging ik zaterdag naar Rotterdam.
We reisden met de trein.
We konden rechtstreeks van Zwolle naar Rotterdam en hoefden niet over te stappen, tenminste zo zou het moeten zijn!
In Amersfoort bleef de trein langer dan normaal staan, iedereen stapte uit, behalve wij.
We waren zo druk aan de praat, dat we het eigenlijk niet merkten.
Nog net op tijd konden we uit de trein stappen, want deze ging terug naar Zwolle en Groningen.
In Amersfoort kwamer snel een andere trein en vervolgden we onze tocht.

In Rotterdam begonnen we de dag met cappucino in de mooie stationsrestauratie, die ik al eerder meldde op mijn blog.
We hadden een NS wandeling thuis geprint en daarmee in de hand begonnen we de wandeling.
Het was even zoeken, waar te beginnen, maar daarna liep het gesmeerd.
Er zijn wel veel tekens (rood/wit) verdwenen, denken wij.
We moesten voordurend de tekst er bij houden, maar dan lukte het prima.

Heemraadsingel

Via een mooie Heemraadsingel kwamen we snel bij het havengebied.
Voor ons onbekend, maar we vonden het prachtig.
Heerlijk langs het water met de wind om ons heen.
Wat een Wereldstad, vonden wij.

Veerhaven

Bij de Veerhaven, een mooi oud haventje vaarden we over met de watertaxi en kwamen we snel aan de overkant.
Daar dronken we thee bij Hotel New York, voormalig kantoor van de HAL, Holland Amerika Lijn.
Een genoegen om in dit mooie gebouw te komen.

Hotel New York

Daarna liepen we over Erasmusbrug terug en via de Westersingel naar het station.







We hebben de route iets ingekort, want we wilden thee/koffie drinken bij onze zoon en schoondochter, het a.s. bruidspaar.
Met hen gingen we nog uit eten en daarna met de trein naar huis terug.
Een bijzonder gezellige en fijne dag!

 

Utrechtse Heuvelrug NS-wandeltocht 14 km

Eindelijk weer eens samen met J. en W. een dagwandeling gemaakt.

Eerst op bezoek bij J. haar dochter in Zeist en daarna begonnen met de wandeling bij station Zeist/Driebergen.

In de stationshal ons brood opgegeten en daarna gestart met de wandeling.

De regenkleding aan, want het regende flink.



Een prachtig heuvelachtig bosgebied



Een watertje in een heidegebied

Ons pad

Resten van een spoorlijntje

Koepel vlak bij Maarn

Halverwege de wandeling, dichtbij Austerlitz kon de regenkleding uit en het bleef verder droog.

In Maarn namen we de trein terug naar Zeist/Driebergen, de auto in en een hapje gegeten bij Routiers Nunspeet.

Rondje Dordt in het voorjaar

 Lang geleden maakten we plannen voor een dagje Dordt.
Gisteren was het zover!

We bezochten de stad van Johann en Cornelis de Wit, Top Naeff, en de Dordtse leerregels.

Via "Rondje Dordt" kwamen we te voet langs alle bezienswaardigheden.

Het was voor ons de moeite waard om deze mooie stad te bezichtigen.

De grootste verrassing was voor ons het vele water in en rondom Dordrecht.
Het weer was prachtig! Een schitterende voorjaarsdag met uitlopend groen.
De grote kerk was open en we verbaasden ons over de grootte van de kerk, de prachtige houten banken in het hoogkoor en de enthousiaste vrijwilligers.
Zeker een bezoekje waard.

Conelis en Johann de Wit

Het was daarna heerlijk toeven op een terrasje aan de Oude Maas.
Om 16 uur stond de koffie met gebak klaar bij H. en I.

De ontvangst was hartelijk en gezellig.

Met elkaar lekker gegeten vlakbij het station en daarna met de trein naar huis waar we ongeveer 23 uur arriveerden.

Op naar het volgende uitje!!!

I.M. Gieny

In het jaar dat wij, 4 vriendinnen, 50 jaar werden begonnen we met het lopen van het Pieterpad.

Het beviel ons zo goed dat we daarna besloten om het Zuiderzeepad te gaan lopen met elkaar.

We zijn gestart  met het Zuiderzeepad in Amsterdam in september 2005. We liepen toen in drie dagen van Amsterdam naar Nijkerk, Oldenaller.

Daarna werden het dagwandelingen.

Door ziekte en drukte liepen we wel eens een tijdje niet, maar we pakten steeds de draad weer op.

Zo ook 11 april 2010.

We liepen toen van Monnickendam naar Durgerdam.

Hier volgt het verslag uit mijn wandeldagboek van 11 april 2010.

12 uur.
Vandaag het Zuiderzeepad weer opgepakt. ( W. kan gelukkig na haar ongeluk, een jaar geleden, ook weer mee. ) A. gaat als enige gast vandaag mee. We lopen vandaag Monnickendam - Durgerdam. Het is winderig, droog en niet warm. We zitten nu te eten op tuinstoelen in een weilandje in Uitdam. De stoelen een beetje uit de wind gezet. Eitjes, soepjes en broodjes komen uit de tas.
De omgeving is hier prachtig, plus minus 10 kilometer van Amsterdam. Mooie houten huizen, veel slootjes en mooie vergezichten.
14 uur.
We zitten heerlijk aan de thee en de koffie  in Holysloot. In een schoolhuis, sinds 3 jaar café. Het lijkt of we bij ons thuis zijn.
We hebben heerlijk door de weilanden gelopen, omringd door vogelgeluiden. Over vlonders en bruggetjes. Nu het laatste stuk naar Durgerdam.
17 uur.
De tocht zit er op! Met belbus en gewone bus zijn we terug in Monnickendam. We zitten heerlijk aan een pizza bij de Italiaan. Het was een frisse, niet zonnige maar fijne wandeldag.

Met name gaf vooral Gieny aan dat ze ontzettend had genoten van het deel van de wandeling dat door de weilanden liep, en waar de vogels zich zo uitbundig lieten horen.

We maakten plannen om op 25 juni 2010 de laatste etappe naar Amsterdam te lopen. Misschien daarna iets leuks doen?

Maar het ging anders!

Op 27 april 2010 gingen Gieny en Paul met Gemma, Paulien en Rutger naar Zuid - Afrika.
Op woensdag 12 mei zouden ze terug komen van hun reis.
Hun vliegtuig verongelukte in Tripoli, Libië.
Een hele familie kwam om. ( en veel anderen)

25 juni 2010 hebben we met elkaar, zonder Gieny, onze tocht afgemaakt.

Het Zuiderzeepad was volbracht, maar zo voelde het niet. Het was meer alsof we onze missie hadden volbracht.

In de Johannes en Ursulakerk in het Begijnehof hebben we Gieny en haar geliefden herdacht.

In Paradisum, Requiem, Fauré.

Amsterdam 2005, start Zuiderzeepad

Op 10 april a.s. gaan we met elkaar het deel Monnickendam - Durgerdam van het Zuiderzeepad opnieuw lopen ter gedachtenis.









Uit de oude doos

Eens, heel lang geleden gingen 4 meisjes naar de "club van de kerk".
Op een bonte avond, waar iedereen gekleed kwam als piraat, traden de 4 meisjes op en zongen wat liedjes.
De meisjes noemden zich: Los Grakwabrabos.



Nu, 45 jaar later, is de naam nieuw leven ingeblazen.
De "meisjes" hebben nu een kaartclubje opgericht met de naam:
Los Grakwabrabos.
Eens per maand komen ze samen om Amerikaans te jokeren met elkaar.
En natuurlijk om te kletsen en te lachen.

Zouden ze ooit weer samen gaan zingen?