Brocante en meer op Den Oldenbelt

 

In augustus 2012 kocht ik bordjes bij de net geopende Brocante van T. en M. zie hier

Dit weekend fietste ik naar Veessen, waar A. vrijwilliger is op het fiets- en voetgangerspontje.
Om half twee eindigde zijn dienst, ik was wat vroeger en ging even aan bij vrienden op de Oldenbelt met een Brocante, Koffie- en theeschenkerij en een Rustpunt.
Ook kun je er een kleine wandeling maken door de bomentuin van de bomenkwekerij en er zijn 4 verstilde plekken waar  teksten van Thomas á Kempis je tot nadenken zetten.
Veel fietsers nemen graag een kijkje op deze mooie plek.

De Brcante en Koffie - en theeschenkerij is onder gebracht in het voormalige Koetshuis en het Rustpunt is te vinden in het oude stekhuis, genaamd De Loofhut.

Al met al een prachtige plek om uit te rusten, koffie te drinken, even bij de Brocante te kijken en te mijmeren bij alles wat je daar ziet.
In het Rustpunt kun je voor één euro koffier, thee of fris drinken.
Over Rustpunten heb ik al eerder geschreven.

Koetshuis

We zijn nu boven en beneden in het Koetshuis geweest.



Nu naar rustpunt De Loofhut







De Loofhut, een luxe Rustpunt

Een plekje bij het Rustpunt waar je buiten koffie kunt drinken



Museum in de Loofhut

Het was heerlijk toeven op de Oldenbelt, daarna vertrok ik naar Veessen.
De volgende keer schrijf ik over het Kozakkenpontje in Veessen.

Vervolg Bovenmeestershuis Oene

Juffrouw Antje van der Meulen





Dit is een vervolg op het log over het bovenmeestershuis in Oene, in januari dit jaar geplaatst op mijn blog.
zie  hier.
Let extra op de reaktie van Joop!!!!

Even een foto van het bovenmeestershuis met de beukenheg in zomersfeer.

Naar aanleiding van de reaktie van Joop bezocht ik vanavond de begraafplaats in Oene.
Het graf van "de juf" was snel gevonden.
Zo als Joop schreef, rechts achteraan in de hoek.
De begraafplaats ligt in het boerenland, maar is prachtig omgeven met bomen en struiken.
Er staan bankjes en de paden zijn van gras.
Het geeft een rustige sfeer.

Het graf van juffrouw van der Meulen is een beetje onverzorgd, maar de steen is duidelijk te lezen.
Ook geen wonder dat het graf niet wordt verzorgd, de juffrouw had geen familie in Oene wonen, dat lezen we in de reaktie van Joop.
Wat erg voor de oude moeder om je dochter  zo ver weg te begraven in de jaren '50.

Met dit logje geef ik een eerbetoon aan juffrouw Antje van der Meulen die de strijd streed om de BLOOTE ARMS en veel kinderen in Oene les heeft gegeven.
Zij kwam zomaar op mijn weg.

Toen we naar het graf van juffrouw van der Meulen liepen, kwamen we langs een mooi verzorgd graf van D.B. geboren in 1951 en overleden in 1971, 19 jaar oud.
A. zag direct dat dit een klasgenoot van ons was geweest, die was verongelukt in onze straat in 1971.
Toen we terug liepen was er iemand bij het graf van D.B., we herkenden hem als  ook een klasgenoot uit de examenklas 1968.
Hij was een zwager vaan D.B.
We zien elkaar nooit en dan zomaar om 18.30 uur op een verder leeg kerkhof ontmoeten we elkaar.
Een bijzondere ontmoeting!!

Daarna zijn we heerlijk bij café Post in Oene op het terras gaan eten.
Het eten was heerlijk en we bleven ons verbazen over de ontmoeting op de begraafplaats.

Wel en wee

Dit keer een persoonlijk log.

Jullie, lezers, leefden allemaal zo mee met mijn afgebroken vakantie.
Dank hier voor.
Wij braken onze vakantie af omdat de oudste broer van A. zieker werd en uiteindelijk overleed.
Inmiddels is de begrafenis achter de rug en kan de familie terug zien op een goede dienst.
A. komt uit een gezin met 6 jongens ( mannen).
Enige jaren geleden overleed zijn jongste broer aan ALS.

Dus van bloggen kwam niet zo veel.

Ook had ik nog wat oppas-afspraken "staan".

We pasten vrijdag en zaterdag op twee kleinkindjes uit Arnhem en maandag, dinsdag en woensdag op twee kleinkindjes uit Utrecht.
Gisteravond brachten we ze weer naar huis terug en daar zagen we nog even nr. 3 van dat gezin.

Met de kleinkindjes uit Arnhem gingen we naar het dorp, waar op de Brink de schapen werden geschoren. Dit met een gewone ouderwetse schaapscheerdersschaar.

De kindjes  speelden heerlijk in de tuin met loopfietsjes en sliepen lekker bij ons.

Met de kleinkinderen uit Utrecht gingen we op de fiets naar Veessen, daar staken we de IJssel over met het fietsers- en voetgangerspontje.
Aan de overkant gingen we picknicken en we bekeken de oude, niet meer werkende steenfabriek.
We beklommen de toren en zagen van boven de ooievaars in het nest.

Ook fietsten we met ze door "de slingerpaadjes", oude paadjes in het bos, waar mijn ouders met mij als kind al fietsten.
Af en toe moesten we dwars door waterplassen van vijf meter lengte, tot grote hilariteit van de kinderen.

De rust is nu weergekeerd, de wc schoongemaakt, de was in machine en het speelgoed is weer opgeruimd tot een volgende keer.

Zo beleefden we Lief en Leed, dicht bij elkaar.

Op de pont

 

 

 Pijp en een ingang van de steenfabriek waar de stenen werden gebakken.

Maarten van Rossumpad, Ommen - Dalfsen

We hebben besloten om het Maarten van Rossumpad te gaan lopen.
Enkele delen hier van hebben we in het verleden al gelopen, want we hebben het boekje al heel lang in huis.
Het pad loopt van Den Bosch naar Ommen en is 322 kilometer lang.
Het stuk Vaassen - Hattem hebben we al gelopen in 2004 en een gedeelte bij Arnhem in 2012.
In mijn boekje heb ik de data genoteerd.
Wij lopen het pad van Ommen naar Den Bosch, dus omgekeerd.
We vinden het heerlijk om met een lange afstandspad bezig te zijn.
Van te voren beslissen we wanneer we gaan en regen of geen regen we trekken er op uit.
Hebben we zomaar één of ander wandelplannetje, dan gooit het weer of onze stemming soms roet in het eten.
Maar bij een lange afstandswandeling gebeurt ons dat nooit.
We pakken onze tassen dan de avond van te voren al in of leggen alles klaar.


Informatie over Maarten van Rossum vind je hier

Nee, niet die Maarten van Rossum die we kennen van de tv.

Onze vakantie was onverwacht wat korter en we besloten om vanuit ons huis twee dagen te besteden aan het Maarten van Rossumpad.
We reisden naar Dalfsen en namen daar de trein naar Ommen.
In Dalfsen is het stationsgebouw omgetoverd tot een prachtig restaurant.
Zeker een bezoekje waard.
Er is veel parkeerruimte bij het station en we zagen dat ook veel fietsers van start gingen bij het station in Dalfsen.

In Ommen begonnen we aan onze nieuwe wandeling.
Het was wat regenachtig.
In Ommen liep de route eerst grotendeels door het bos en daarna kwamen we door het mooie dorp Vilsteren.
Bij restaurant "De Klomp" heerlijk koffie gedronken en daarna verder richting Dalfsen.
In Hessum maakte de route een omweg over een landweggetje wat erg de moeite waard was.
Het paadje was erg nat en glibberig.
In die dagen was de Vecht in het nieuws vanwege het hoge en vele water.
Dat hebben we gezien en ervaren.
Eénmaal hebben we het pad iets veranderd, omdat we anders tot de enkels in het water zouden lopen.

Kerk Vilsteren



Tussen Ommen en Dalfsen zijn ontzettend veel uitgezette wandelingen, maar deze gaat door het water

Vierstammige boom

Vingerhoedskruid langs het natte, mooie paadje in Hessum

In Hessum trof ik een informatie bord met daarop een foto van de oude school.
Ik nam maar vast een foto voor als ik langs de school zou lopen, maar daar liep de route helaas niet langs.

Vlak voor Dalfsen

Aangekomen in Dalfsen dachten we in het mooie stationsgebouw nog even iets  te drinken, maar het restaurant was helemaal vol!
Toen maar naar huis gegaan na een heerlijke wandeldag.
We liepen zo'n 20 kilometer.

Volgende keer Dalfsen - Zwolle.

 

Aan de Moezel

We gingen dit jaar een paar weken naar de Moezel.
We wilden daar fietsen en wandelen.
Misschien naar meerdere campings gaan om zo langs een groter deel van de Moezel te kunnen fietsen.
De eerste dagen nam ik geen fototoestel mee, ik wilde rustig rondkijken zonder steeds het fototoestel te pakken.

Tijdens een prachtige wandeling nam ik voor het eerst mijn toestel mee.
Van uit ons dorp Burgen aan de Moezel liepen we enigszins naar boven en maakten daar een prachtige wandeling.
Het was erg stil, geen wandelaar gezien de hele dag niet.
Het leek of de wereld van ons was.

Langs de route stonden prachtige luie banken.
We probeerden er een uit aan het begin van de wandeling, maar we waren niet moe, het regende een beetje, dus we stonden snel weer op.

Aan het eind van de wandeling kwamen we weer langs zo'n prachtige bank, de zon scheen en het uitzicht was heel mooi. We genoten op die heerlijke bank!

Hier onder laat ik wat foto's zien.

Uitzicht tijdens de lunch

DE BANK

Zo zie je  nog beter, hoe fantastisch deze bank is

Zittend op de bank, onze  benen werden geweldig gesteund.

Na deze mooie dag moesten we vanwege familie-omstandigheden naar huis terug keren.


Met dit mooie filmpje sluit ik dit logje af.