Marskramerpad, Beekbergen - Hoenderloo

 

 

Gisteren was het weer zover.

We liepen weer een klein deel van het Marskramerpad.

Beekbergen - Hoederloo.

Waar we  twee weken geleden stopten, begonnen we weer.

Het was nog fris om half tien in de ochtend.

Er werd een auto van Beekbergen naar Hoenderloo gebracht en daarna begonnen we met onze tocht.

In de ochtendmist liepen we Beekbergen uit en al snel liepen we van het platte land het bos in.

 

 

In het Spelderholt moesten we flink klimmen op een smal bospad.

We keken prachtig naar beneden in het bos.

 

 

Het laatste deel van de tocht ging over het terrein van de Hoenderloo-groep.

Hier worden al jaren lang jongeren opgevangen en opgevoed.

 

 

Vervolgens kwamen we langs de Heldringkerk, die wat hoog is gelegen, daarna liepen we het dorp in en zagen we deze mooie kerk nog een keer vanaf de dorpskant.

 

 

Hoenderloo

Hoenderloo is een relatief jong dorp, het ontstond in de jaren '40 van de 19de eeuwals een oase midden tussen de zandbergen. Toen telde het ongeveer 150 inwoners. Het was de predikant Heldring (1804 - 1876) die in 1839 tijdens een van zijn vele zwerftochten te voet over de woeste Veluwe in een groepje armzalige plaggenhutten Hoenderloo "ontdekte".

 

Aldus ons wandelboekje

 

We hadden een mooie wandeling, een beetje kort.

We hadden ons vergist in de afstand.

Na afloop dronken we koffie bij de plaatselijke bakker  en we verheugen ons al weer op het volgende deel van de route.

 

 

 

 

 

 

Marskramerpad, Klarenbeek - Beekbergen

Vandaag weer een prachtig stuk van het Marskramerpad gelopen.
We waren al vroeg in Klarenbeek en weer had G. heerlijke koffie met koek meegenomen.
Bij de auto dronken we koffie, G. kreeg een kadobon, die W. haar met een klein toespraakje aanbood.
Dit voor de altijd heerlijke koffie die ze steeds mee brengt.

Van het station Klarenbeek liepen we nogmaals door het "Kabouterbos", de aanlooproute, naar het Marskramerpad.
Ik had ergens gelezen dat de kaboutertjes een winterslaap zouden gaan houden vanaf 31 oktober, maar ze stonden er nog met hun hele hebben en houwen.
Ze waren wel met meer blad bedekt, dan de vorige keer, twee weken geleden.


.
We liepen we over een mooi fietspad langs de Beekbergsche Beek en staken het Apeldoornskanaal over bij het gehuchtje Oosterhuizen.



Het was weer van dat heerlijke wandelweer.
We waren haast te warm gekleed, maar vanwege de vroege start gingen we goed gekleed de deur uit.

Over de Ruggeweg liepen door een mooi ruim gebied naar Beekbergen.



Daar ging de groep koffie drinken en de auto op zoeken, maar ik besloot vanwege het mooie weer en mijn "drive" door te lopen naar het station in Apeldoorn.
Daar nam ik de bus naar huis.

Ongeveer 17 kilometer gelopen op deze prachtige dag.

Over veertien hopen we weer een deel te lopen, ik zie er weer naar uit.

 

Kraambezoek en Klompenpad, een goede combinatie

Vandaag gingen we met ons drieën op kraambezoek bij de dochter van J. in Zeist.
Het kindje, een jongetje, was 10 weken oude en allerliefst.
We waren er al voor tien uur en tegen twaalf uur vertrokken we weer.



J. had het Aderwinkelpad, een klompenpad,  eerder gelopen en we besloten om dit samen te gaan doen.
klik hier.
In Driebergen -Rijsenburg parkeerden we de auto en aten we een broodje.
Toen we wilden vertrekken kwamen er twee dames aanlopen, zij hadden het pad net gelopen en vertelden ons dat het erg modderig was.
Dat maakte ons niets uit.







We liepen Driebergen-Rijsenburg uit en kwamen snel in de vlakte.
We liepen op prachtige smalle wegjes met heel smalle brugjes. Meer een plank over het water.



Brug!!!!

De drukte was ver van ons, soms hoorde je wat verkeer in de verte, maar dat hinderde ons niet.
De dames hadden gelijk gehad, het pad was soms modderig, maar ja, we willen klompenpaden lopen!

Halverwege de route kwamen we bij de Pleisterplaats van Maartje van Beusekom aan de Broekweg.







Wat onzeker liepen we het erf op. Is het nog wel open?
De gastvrouw kwam naar buiten en nodigde ons in haar gezellige keuken.
Ze vond het te koud voor ons om buiten te zitten.
Ze maakte voor ons koffie en/of chocolademelk, geserveerd met twee dikke plakken koek met roomboter.
We werden heerlijk warm en keken onze ogen uit in de keuken.
Allemaal mooi servies op plankjes en aan haakjes voor het raam.
Lekker opgewarmd vervolgden we onze tocht.
Het was om drie uur al aardig mistig, het leek al wel vijf uur.
Maar het was heerlijk om daar in het onbekende land te lopen.



Om een uur of vier waren we weer bij de auto en om vijf uur waren we na een heerlijke dag weer thuis.
Op naar een volgende keer!

 

Marskramerpad, Deventer - Klarenbeek

Wat een mooie dag!!!!!

Wandelen en een blik in Kabouterland.

Dat was genieten vandaag.
We liepen met de dinsdagwandelclub een deel van het Marskramerpad.
Het deel Deventer - Klarenbeek.
Het was nog wat fris toen we uit de auto stapten in Deventer.
G. had heerlijke koffie met koek meegenomen en daar begonnen we mee bij de auto.
Daarna liepen verlieten we Deventer/ De Worp  via een mooi dijkje vlak langs de IJssel.
We waren met z'n zevenen vandaag.



We passeerden de Bolwerksmolen.

En rechts zag J. als ex-boerin dat het land werd bewerkt met droge mest ( uit de potstal?)
Dit was een plaatje waard.

Daarna volgde een afslag naar rechts en liepen we richting de kerk van Wilp.
Deze stond in de steigers.
Wilp lieten we enigzins rechts liggen en we ging al snel een prachtig grasdijkje op.
Het slingerde zich door het landschap langs mooie waterplassen ( wielen?)

Daarna liepen we een prachtig stuk over "het bomendijkje".
Een Bandijk die begroeid is met bomen.
 Voor Bandijk, klik hier.
Tussen de bomen door kijk je links naar het mooie IJsselgebied.

Bandijk, begroeid met bomen

Uiteindelijk kwamen we dicht bij Voorst, in Gietelo uit en besloten we om bij bakker Bril koffie te gaan drinken.
Een bakker die bekend staat om zijn krentenbrood en om meer natuurlijk.

Het volgende deel van ons pad ging langs de Voorsterbeek.
Inmiddels is daar ook een 12 kilometerlange wandeltocht uitgezet, het Appense Schouwpad.
Dit pad liep een groot deel gelijk met het Marskramerpad.

In het bos gingen we weer een stukje over een bijna onzichtbare Bandijk.
Een lichte verhoging, die we niet als zodanig herkend zouden hebben.
Gelukkig geeft ons wandelboekje deze leuke informatie.

In het bos vóór Klarenbeek sloegen we af naar het station Klarenbeek en onderweg naar het station wachtte ons een verrassing.
We kwamen tercht in Kabouterland.
Overal leuke, lieve hoekjes bij de boomwortels en op de bomen.
Kleine laddertjes, balkonnetjes, serviesjes, tafeltjes, poppetjes, en mini-wasgoed aan een lijntje.
Ons oma-hart ging kloppen:
Wat leuk voor de kleinkinderen, en met de trein te bereiken!

 

Hier nog wat informatie over het kabouterbos, klik hier. en hier.


We hoefden niet lang op de trein te wachten, in Deventer dronken we nog een kop koffie of thee en heerlijk voldaan reden we het laatste stukje naar huis.

We hebben al weer plannen gemaakt voor het vervolg van de route.

 

Marskramerpad, Bad Bentheim - Oldenzaal, verlies van jasje en portemonnee, laatje

Afgelopen dinsdag liep ik weer mee met de wandelcub.
We lopen het Marskramerpad.
Een groot deel heb ik al gelopen, maar toch doe ik graag mee, het is een prachtig pad.

In Deventer namen we iets over achten de rechtstreekse trein naar Bad Bentheim.
De reis duurde een uur.
W. had van te voren alles uitgezocht en bracht de geprinte reisdocumenten mee.
Alles prima voor elkaar.

Kasteel Bad Bentheim

In Bad Bentheim zijn we begonnen met koffie en daarna snel gestart.
Het was droog, wat mistig weer.
Dat is ook goed op de foto's te zien, maar het is wel het ideale wandelweer.

Töddenweg, Handelsweg, Marskramerpad

Een mooi plekje onderweg

Na Bad Bentheim kwamen we langs Gildehaus en passeerden het alte Jüdische Friedhof.
Op veel grafstenen lag een steentje, een Joods gebruik.

 

 

Jüdische Friedhof

 

Altijd weer bijzonder, die oude Joodse kerkhoven ergens onderweg.

 



Een asfalt lappendeken

 



We aten onze lunch op een mooi overdekt pincknick-plekje in het bos.
Alles kwam voor de dag, komkommer, brood, paprika, slaatje, ei, enz.
Daarna weer verder.
Na ongeveer 2 kilometer liepen we via een brug over de Dinkel, Nederland binnen.
Ook hier was het prachtig.

 

De Dinkel

 

 

Bij 't Loeboerke, een rustpunt stopten we voor ijs, karnemelk, koffie of thee.
En daar kwam ik er achter dat ik mijn zwarte sportjasje had laten liggen op de picknickplaats.
In de zak een klein portemonneetje met ongeveer 60 euro er in.
Van de boerin mocht ik een fiets lenen en snel fietste ik 5 a 6 kilometer terug naar de picknickplaats.
Helaas, het sportjasje lag er niet meer.

 

 
We vervolgden onze wandeling naar Oldenzaal.
Het jasje hield ons nog wel even bezig, maar al snel besloten we om het jasje "in een laatje te stoppen".
Onderweg hadden we gesprekken gehad over problemen die je in een denkbeeldig laatje kunt doen. De lade dichtschuiven en daar blijft het dan liggen. Je wordt er niet steeds mee geconfronteerd.

Het was nog een hele tippel naat Oldenzaal, maar de route was erg mooi.
We hadden zo'n 28 kilometer gelopen die dag.
In Oldenzaal met de trein terug naar Hengelo, daar overgestapt op de trein naar Deventer en daarna dicht bij huis een heerlijke pannenkoek gegeten.
Een geweldig mooie dag, die we niet snel vergeten.



Kapelletje onderweg, hier kwam ik 3 x langs, 1 x te voet en 2 x op de fiets,
maar het bracht me toch geen geluk

NB: Ik heb voor dit blog "het laatje" even geopend en mijn verhaal verteld over mijn verloren jasje.
Misschien leest  de eerlijke vinder dit verhaal en kan dan reageren op dit blog.

(De politie in Bad Bentheim heeft geen melding binnen gekregen.)