Zwolle, de Fundatie en Waanders in de Broeren, 1

 

Vandaag eindelijk naar de Fundatie geweest.

We waren het al lang van plan, maar het kwam er niet van.

De tentoonstelling die we wilden bezoeken is zondag a.s. voor het laatst.

Het was een toer om een parkeerplaats te vinden, A. wilde al weer terug naar huis.

Maar het lukte.

Voor de Fundatie stond een lage rij wachtenden buiten en je raadt het al, A. wilde weer naar huis.

Maar het ging snel en we waren zo binnen.

Het was wel een drukke dag, iedereen wilde, denk ik, net als wij op het laatst nog naar de Fundatie voor de tentoonstelling Van Gogh tot Cremer, Nederlandse kunstenaars in Parijs.

Het gebouw is prachtig, de "bol" bovenop het dak had ik al vaak van de buitenkant gezien, maar nu eindelijk van binnen.

We zagen schilderijen van diverse schilders die tijd door brachten in Parijs.

Ik laat enige schilderijen zien, ik mocht zonder flits fotograferen en dat lukte redelijk.

 

 

 

Glazen lift in de Fundatie

 Hier volgen wat werken van Vincent van Gogh.

 

Heuvel van Montmartre met Steengroeve, Vincent van Gogh

 

Gezicht vanuit atelier van Vincent van Gogh

 

In 2010 werd ontdekt dat onderstaand schilderij door van Gogh is geschilderd.

Het is in het bezit van de Fundatie en de reden om deze tentoonstelling te organiseren.

 

De molen "Le blûte fin" , Vincent van Gogh

 

Weesman met hoge hoed, Vincent van Gogh

 

Woestijngevecht, Jan Cremer

 

Karel Appel

 

 

 

Corneille, l'Homme dans la ville

 

12 herinneringen aan Parijs, Siep van de Berg

 

 

Freek van de Berg, in 2000 overleden te Veessen

 

Deze schilder Freek van de Berg woonde in Veessen, een plaatsje aan de IJssel, waar ik eerder over schreef op mijn blog.

 

 

 

 

Ik laat het hierbij, een volgende keer meer over de Fundatie en dan komt Waanders in de Broeren ook aan de orde.

Het nieuwe klompenpad

Allereerst voor al mijn lezers een goed en gezegend nieuwjaar gewenst.

Ik hoop regelmatig een logje te plaatsen en ook van jullie leuke en inspirerende verhalen te lezen.

 

 

Vandaag begonnen we het jaar gezond en fris.

We besloten om het a.s. klompenpad te gaan lopen, ongeveer 13 kilometer.

 

Wat het klompenpad betreft:

Het is al ver gevorderd, de verhalen over de bijzondere plekken op de route zijn geschreven en de foto's zijn gemaakt.

Dit alles is ingeleverd bij Het Gelders Landschapsbeheer en het wachten is nu op het vervolg.

Alle tekst en de foto's voor de folder worden opgestuurd naar de drukker en in het voorjaar wordt het pad geopend. .

Ongeveer een maand van te voren worden de paaltjes geplaatst.

Voor de werkgroep breekt nu een tijd van afwachten aan.

 

Vandaag liepen A. en ik het pad.

A. had het nog niet gelopen, maar hij was verrukt van de route.

Net als ik kent hij onze omgeving op z'n duimpje, maar vandaag keek hij met de ogen van de a.s. wandelaars en kwam hij tot de conclusie dat het een schittterend Klompenpad gaat worden.

We liepen zonder pauze in totaal 3 uur, dus het pad is w.s. iets langer dan 13 kilometer.

Ik laat hieronder foto's zien, maar dit keer zonder commentaar erbij, want er moet naturlijk nog een verrassing overblijven.

Ook al zijn de plekjes niet van commentaar voorzien, het is al mooi om er naar te kijken.

Dus lezers, veel kijkplezier.

Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op deze manier heb je vandaag ruim 13 kilometer met me mee gewandeld, en heb je al een voorproefje van het a.s. Klompenpad.

 

 

Het Kopermolenpad, 13 km, een nieuw Klompenpad.

 

 

Vandaag weer een klompenpad gelopen, Het Kopermolenpad, 13 kilometer lang.

Het pad is een week geleden geopend en ligt in Wenum Wiesel bij Apeldoorn.

zie hier.

We gingen samen met J. en A.

Na kerktijd snel koffie gedronken, brood gesmeerd voor onderweg en daar gingen we.

Het was ongeveer 25 minuten rijden naar de startplaats.

We zijn gestart bij de Triangle.

De naam van het pad gaf even verwarring, want we kwamen al snel langs de Wenumse Watermolen en vroegen ons af of het pad naar die molen was genoemd.

Maar later  tijdens de wandeling kwamen we er achter dat Landgoed de Kopermolen vlak bij de Triangle was te vinden en ook lazen we in onze  folder dat er vroeger veel meer molens stonden langs de beken.

 

De wandeling was schitterend, we liepen veel over zandpaden en hadden mooie vergezichten over het land.

De wandeling ging een gedeelte over de Baronnenlijn, een oude spoorlijn en liep ook een gedeelte over het fietspad langs het Apeldoorns Kanaal.

We kwamen ook weer over het traject van Rijksweg 50, een Rijksweg die nooit is afgemaakt omdat Koningin Wilhelmina er tegen was dat deze weg werd gelegd.

Kort geleden met  het Maarten van Rossempad liepen we hier ook en waren toen erg verrast over dit deel van de route.

Onderweg met onze wandeling werden we geconfronteerd met het bekenstelsel waar de Veluwe om bekend staat.

Wat waren de mensen vroeger slim om sprengen te graven en het water te gebruiken voor industrie.

 

We kregen een paar spettertjes regen, dat was alles vandaag.

Het was prima wandelweer en we genoten van "de wind om onze kop".

 

Tegen half vier kwamen we weer bij onze auto die bij de Triangle op de parkeerplaats stond.

Gezellig samen koffie gedronken bij de Triangle en het blijkt dat de Horeca er wel bij vaart als er een Klompenpad langs het café of restaurant wordt aangelegd, want de routefolders waren al uitverkocht bij de Triangle.

En het pad bestaat pas sinds 13 december jl.

 

Het was een heel mooie en gezellige dag en de route was buitengewoon mooi.

 

Weijert bij de Wenumse watermolen

 

Brug over de Grift, aangelegd door het Gelders Lanschapsbeheer tbv het Klompenpad.

 

 

 

 

Traject Rijksweg 50

 

 

 

 

De batterij van mijn fototoestel was bijna leeg, dus helaas, veel foto's kon ik niet maken.

 

 

 

Marskramerpad, Beekbergen - Hoenderloo

 

 

Gisteren was het weer zover.

We liepen weer een klein deel van het Marskramerpad.

Beekbergen - Hoederloo.

Waar we  twee weken geleden stopten, begonnen we weer.

Het was nog fris om half tien in de ochtend.

Er werd een auto van Beekbergen naar Hoenderloo gebracht en daarna begonnen we met onze tocht.

In de ochtendmist liepen we Beekbergen uit en al snel liepen we van het platte land het bos in.

 

 

In het Spelderholt moesten we flink klimmen op een smal bospad.

We keken prachtig naar beneden in het bos.

 

 

Het laatste deel van de tocht ging over het terrein van de Hoenderloo-groep.

Hier worden al jaren lang jongeren opgevangen en opgevoed.

 

 

Vervolgens kwamen we langs de Heldringkerk, die wat hoog is gelegen, daarna liepen we het dorp in en zagen we deze mooie kerk nog een keer vanaf de dorpskant.

 

 

Hoenderloo

Hoenderloo is een relatief jong dorp, het ontstond in de jaren '40 van de 19de eeuwals een oase midden tussen de zandbergen. Toen telde het ongeveer 150 inwoners. Het was de predikant Heldring (1804 - 1876) die in 1839 tijdens een van zijn vele zwerftochten te voet over de woeste Veluwe in een groepje armzalige plaggenhutten Hoenderloo "ontdekte".

 

Aldus ons wandelboekje

 

We hadden een mooie wandeling, een beetje kort.

We hadden ons vergist in de afstand.

Na afloop dronken we koffie bij de plaatselijke bakker  en we verheugen ons al weer op het volgende deel van de route.

 

 

 

 

 

 

Marskramerpad, Klarenbeek - Beekbergen

Vandaag weer een prachtig stuk van het Marskramerpad gelopen.
We waren al vroeg in Klarenbeek en weer had G. heerlijke koffie met koek meegenomen.
Bij de auto dronken we koffie, G. kreeg een kadobon, die W. haar met een klein toespraakje aanbood.
Dit voor de altijd heerlijke koffie die ze steeds mee brengt.

Van het station Klarenbeek liepen we nogmaals door het "Kabouterbos", de aanlooproute, naar het Marskramerpad.
Ik had ergens gelezen dat de kaboutertjes een winterslaap zouden gaan houden vanaf 31 oktober, maar ze stonden er nog met hun hele hebben en houwen.
Ze waren wel met meer blad bedekt, dan de vorige keer, twee weken geleden.


.
We liepen we over een mooi fietspad langs de Beekbergsche Beek en staken het Apeldoornskanaal over bij het gehuchtje Oosterhuizen.



Het was weer van dat heerlijke wandelweer.
We waren haast te warm gekleed, maar vanwege de vroege start gingen we goed gekleed de deur uit.

Over de Ruggeweg liepen door een mooi ruim gebied naar Beekbergen.



Daar ging de groep koffie drinken en de auto op zoeken, maar ik besloot vanwege het mooie weer en mijn "drive" door te lopen naar het station in Apeldoorn.
Daar nam ik de bus naar huis.

Ongeveer 17 kilometer gelopen op deze prachtige dag.

Over veertien hopen we weer een deel te lopen, ik zie er weer naar uit.

 

Kraambezoek en Klompenpad, een goede combinatie

Vandaag gingen we met ons drieën op kraambezoek bij de dochter van J. in Zeist.
Het kindje, een jongetje, was 10 weken oude en allerliefst.
We waren er al voor tien uur en tegen twaalf uur vertrokken we weer.



J. had het Aderwinkelpad, een klompenpad,  eerder gelopen en we besloten om dit samen te gaan doen.
klik hier.
In Driebergen -Rijsenburg parkeerden we de auto en aten we een broodje.
Toen we wilden vertrekken kwamen er twee dames aanlopen, zij hadden het pad net gelopen en vertelden ons dat het erg modderig was.
Dat maakte ons niets uit.







We liepen Driebergen-Rijsenburg uit en kwamen snel in de vlakte.
We liepen op prachtige smalle wegjes met heel smalle brugjes. Meer een plank over het water.



Brug!!!!

De drukte was ver van ons, soms hoorde je wat verkeer in de verte, maar dat hinderde ons niet.
De dames hadden gelijk gehad, het pad was soms modderig, maar ja, we willen klompenpaden lopen!

Halverwege de route kwamen we bij de Pleisterplaats van Maartje van Beusekom aan de Broekweg.







Wat onzeker liepen we het erf op. Is het nog wel open?
De gastvrouw kwam naar buiten en nodigde ons in haar gezellige keuken.
Ze vond het te koud voor ons om buiten te zitten.
Ze maakte voor ons koffie en/of chocolademelk, geserveerd met twee dikke plakken koek met roomboter.
We werden heerlijk warm en keken onze ogen uit in de keuken.
Allemaal mooi servies op plankjes en aan haakjes voor het raam.
Lekker opgewarmd vervolgden we onze tocht.
Het was om drie uur al aardig mistig, het leek al wel vijf uur.
Maar het was heerlijk om daar in het onbekende land te lopen.



Om een uur of vier waren we weer bij de auto en om vijf uur waren we na een heerlijke dag weer thuis.
Op naar een volgende keer!