zondag 17 september 2017

Het afscheid nadert....6, eigenlijk is het nu zover.

Het is bijna zover.
Mijn laatste berichtje over het naderend afscheid.
Ons bezoekje aan Groningen heeft ons goed gedaan.
We zijn daarna niet meer aan het pakken gegaan, eigenlijk is alles wel zo ongeveer ingepakt.
Alle kasten zijn leeg, voor een vreemdeling lijkt het of er niets is veranderd in ons huis, maar schijn bedriegt.
Wij weten beter!

Afscheidskaart van ons zo geliefde plekje, waar
we precies een jaar hebben gewoond

Afgelopen woensdag werd officieel de eerste steen gelegd in het woonproject waar ons nieuwe huis komt te staan.
En.........wij kregen de eer om de eerste steen te leggen, dus aan ons huis werd deze eerste steen geplaatst. nr. 5.
De keus was op ons gevallen omdat wij de allereersten waren die zich aanmeldden voor deze woning en omdat we 42 jaar bijna "om de hoek" hebben gewoond. Dat wil zeggen, we woonden in het bovenmeestershuis en de woningen worden op het schoolplein gebouwd.
Het was een heel bijzondere gebeurtenis.
A., de wethouder en ik legden de eerste steen.
( de wethouder was geboren in het huis naast het project, dus ook weer bijzonder)
Ons kent ons!!!

We ontmoetten ook de andere a.s. bewoners.


Wethouder =oud- buurjongen, ik en A. (voor deze keer op het blog.)

Komend weekend verhuizen we naar ons vakantiehuisje. We hopen regelmatig op vakantie te gaan.
Verder willen we de komende tijd onze OV-kaart en onze museumkaart vaker gaan gebruiken.
En natuurlijk volgen we de bouw op de voet.


maandag 11 september 2017

Groningen, het was heerlijk.

We zijn weer thuis, maar we hebben een paar heerlijke dagen gehad in Groningen.
Gisteravond heel gezellig met onze zoon en schoondochter in het hotel gegeten en met elkaar gepraat.
Vanmorgen vertrokken we om 10 uur uit het hotel in Bedum en liepen we naar Stedum. Het was prachtig zonnig, winderig weer.


In Stedum even een broodje op een bankje gegeten en de kerk van binnen bekeken.
We konden de sleutel bij een huis dichtbij de kerk ophalen.


Een prachtige, druk gedecoreerde kerk die 's zondags nog wordt gebruikt voor de eredienst.



Daarna liepen verder naar Loppersum.
Bij het prachtige hotel Spoorzicht dronken we een kopje koffie.
Met de Arriva trein reisden we terug naar Bedum door het mooie Groninger landschap.

 

 Nu weer thuis aan de slag met de herinnering aan een paar mooie dagen! 



zondag 10 september 2017

Wandelen in Groningen




Vandaag een heerlijke wandeldag gehad.
Na de kerk buiten koffie buiten gedronken bij ons hotel en daarna op pad gegaan.
We gingen naar Onderdendam, naar onze zoon.
We liepen heerlijk in de wind.
In verband de Open museumdagen was de ( gesloten) gereformeerde kerk open voor publiek.
Een kerk van de Amsterdamse school, architect Albert Wiersema.
Binnen waren de kerkenraadskamer en de vergaderzaal ingericht met meubels
uit de Amsterdamse school.
Prachtig!

Dat was genieten.
Daarna naar onze zoon, die twee huizen verder woont.
Gezellig gekletst met elkaar, en weer verder te voet, weer naar Westerwijtwerd.
En vandaar terug naar Bedum.
Om zes uur waren we daar weer terug.
Om zeven uur kwamen onze zoon en schoondochter bij ons dineren in het hotel.
Een fijne afsluiting met elkaar.


Morgen nog een dagje wandelen en eind van de dag weer richting huis.

Bedum

zaterdag 9 september 2017

Even geen verhuisdozen, 2 dagen Bedum



We zijn twee dagen in Bedum.
Even wat anders doet ons goed.
Vanmiddag koffie gedronken in het huiskamer café  in Westerwijtwerd.
Een oud café,  door jonge mensen weer nieuw leven ingeblazen.
Daarna de kerk in Westerwijtwerd bekeken.
Er worden allang geen diensten meer gehouden.
Het kerkorgel is verdwenen, alleen de orgelpijpen zitten er nog.
Ook gingen we de laddertjes op om de toren te beklimmen.
We zagen de prachtige grote klok van dichtbij.
Door een dakraampje konden we uiteindelijk "genieten" van het uitzicht.

Op de terugweg naar beneden ook de zolder boven de bogen van de kerk gezien en tussen de spinnewebben gelopen.
Hieronder wat plaatjes uit de kerk.




Op de eerste verdieping in de toren was vroeger de kerkenraadskamer, vanuit deze kamer de volgende foto.
We verlaten de kerk en wandelen nog even door Westerwijtwerd.

Nu naar Bedum, waar we dichtbij de Waldfriduskerk overnachten.
En morgen "ter kerke" gaan.

vrijdag 1 september 2017

Het afscheid nadert.......5





Gisteren en vandaag de hele dag spullen ingepakt voor de opslag, voor het vakantiehuisje en voor de kringloop.
De dozen bestemd voor de kringloop brengen we direct weg, zodat we er niet weer in kunnen gaan rommelen.

Maandag gaan we verder.
Dan gaan onder anderen de blauwe bordjes in de doos.
Over mijn blauwe bordjes schreef ik al eerder.

Zie hier


Ze hangen nu een jaar in mijn ouderlijk huis aan de muur.


De ontbijtbordjes zijn van mijn grootouders geweest en de schoteltjes zonder kopje zijn van van mijn moeder geweest.
Ik zag bij de vorige verhuizing al hoe vernuftigd één schoteltje was "ingeframed".
De bordjes en schoteltjes hebben aan de achterkant een gekocht ijzeren frame/rekje.

Hieronder twee bordjes.




Hieronder een schoteltje.




En hieronder het schoteltje wat ik jullie graag wil laten zien.



Ik laat de achterkant van beide schoteltjes zien



Het linker schoteltje is ingeframed met vliegertouw en een "haakje " (van haakje en oogje)
Een prachtige, huishoudelijke, creatieve oplossing van mijn moeder.

Hier nog iets duidelijker.



Ik dacht even, bewaar ik die schoteltjes nog?
Ja, natuurlijk bewaar ik ze!
Maandag gaan ze in de verhuisdoos en ergens in het voorjaar hoop ik ze weer uit te pakken.



vrijdag 18 augustus 2017

Het afscheid nadert.....4

Nog even en we verlaten ons huis.


De verhuisdozen zijn gearriveerd, ze staan klaar en ik ben al begonnen met het uitzoeken van beddengoed.
De kop is er af.
22 september krijgen we de sleutel van ons vakantiehuisje.
Het is een 6 persoonshuisje, dus we hebben niet te klagen.
26 september gaan onze meubels in de opslag en 2 oktober zitten we bij de notaris.

Mijn kinderen stuur ik elke keer appjes, onder het mom "wie wil wat hebben"
En het verrast me waar ze belangstelling voor hebben.
Zo ook het "schilderij van oma" , zoals we zeggen.
Een foto van mijn moeder als 2 en een half jarig kind met haar ouders.
De enige foto.
Mijn twee dochters hadden belangstelling.
Na goed overleg gaat deze naar mijn oudste dochter, genoemd naar oma.
Gisteren brachten we het schilderij, eigenlijk een foto naar haar toe.
Een bijzonder moment.



Meer over deze foto,
zie hier.

En eergisteravond namen we min of meer afscheid van het buiten zitten. We maakten een prachtige fietstocht over de bloeiende heide en bleven daarna tot diep in de nacht met de vuurkorf buiten zitten.




En zo gaan we nog even door!

zondag 6 augustus 2017

Het afscheid nadert.......3



Elke ochtend na het opstaan kijk ik even uit het raam naar onze tuin.
Steeds weer ben ik verbaasd over de mooie, zonnige  creatie achter in de tuin.
We lieten daar in november/december 2016 een container zand, puin en rommel weg halen en schiepen een snoezig groen hoekje tussen oude schuren.
We lieten een appel- en een perenboom plaatsen.
De druivenstruiken werden gesnoeid.
Al maanden genieten we hiervan en nu .....nog even.




Vanmorgen gingen we naar de kerk, deze staat ongeveer 150 meter vanaf ons huis en vanaf ons vorige huis.
Dus we gaan en gingen altijd te voet.
Vandaag bedacht ik me dat 107 jaar lang uit ons huis ongeveer elke zondag mensen van de familie de Graaf  "ter kerke" gingen.
Mijn grootouders, mijn ouders met mijn zusje en ik en nu het afgelopen jaar A. en ik.
Mooi om even bij stil te staan.

Op naar de kerk
Eind september vertrekken we naar ons vakantiehuisje.
Afgelopen vrijdag hebben we het bekeken samen met onze 8 jarige kleindochter.
We zien het helemaal zitten om daar de herfst en de winter door te brengen.
We wonen dan zo'n drie a vier kilometer vanaf de kerk, ook lopen?????
Wie weet!

En vorige week, de laatste dag voor de bouwvakvakantie mochten we op "de bouw" komen.
Natuurlijk met fototoestel.
De binnenmuren van het benedengedeelte staan er al min of meer.
Het extra kamertje, wat we speciaal voor de kleinkinderen bij laten bouwen is al te herkennen, de kamer en de slaapkamer zijn te herkennen.
Het gaat wat worden!!

 


De woonkamer
Je ziet het, op de achtergrond weer de kerk!!!

Onze straat gaat de Meesterskamp heten.
Dit vanwege het voormalige schoolplein waarop de huizen worden gebouwd.
Onze oude huis was het bovenmeestershuis.
klik hier



vrijdag 28 juli 2017

Het Avervoorderpad, een klompenpad 13 km.


Vandaag liepen we met de werkgroep van "ons eigen klompenpad" weer een klompenpad.
Het werd het Avervoorderpad in De Vecht.
We gingen met twee auto's en zouden elkaar bij de parkeerplaats van de kerk treffen.
Ten eerste liet ik mijn wandelschoenen voor ons huis staan, maar gelukkig zag iemand ze staan en was dat probleem snel opgelost.
Iets vertraagd kwamen we aan in De Vecht, maar op de parkeerplaats bij de kerk was niemand.
Toen naar de andere kerk, want in het kleine De Vecht zijn twee kerken, maar ook daar was niemand.
Terug naar kerk nr 1 en iets verder dan de kerk troffen we onze wandelgenoten.
We konden van start!



Het Avervoorderpad is een prachtig pad. We liepen zo goed als niet op asfalt, maar heel veel over graspaden en over zandpaden.
Schitterend.
Gelukkig had ik een lange broek aan, want soms was het (schouw) pad erg smal en de brandnetels tierden welig.

Na afloop nog even met ons allen de geboorte van ons 7de kleinkindje gevierd.
( De vorige keer konden we niet mee ivm de a.s. geboorte)
We zien terug op een leuke dag.

Over 4 weken trekken we er weer op uit met elkaar.