vrijdag 18 augustus 2017

Het afscheid nadert.....4

Nog even en we verlaten ons huis.


De verhuisdozen zijn gearriveerd, ze staan klaar en ik ben al begonnen met het uitzoeken van beddengoed.
De kop is er af.
22 september krijgen we de sleutel van ons vakantiehuisje.
Het is een 6 persoonshuisje, dus we hebben niet te klagen.
26 september gaan onze meubels in de opslag en 2 oktober zitten we bij de notaris.

Mijn kinderen stuur ik elke keer appjes, onder het mom "wie wil wat hebben"
En het verrast me waar ze belangstelling voor hebben.
Zo ook het "schilderij van oma" , zoals we zeggen.
Een foto van mijn moeder als 2 en een half jarig kind met haar ouders.
De enige foto.
Mijn twee dochters hadden belangstelling.
Na goed overleg gaat deze naar mijn oudste dochter, genoemd naar oma.
Gisteren brachten we het schilderij, eigenlijk een foto naar haar toe.
Een bijzonder moment.



Meer over deze foto,
zie hier.

En eergisteravond namen we min of meer afscheid van het buiten zitten. We maakten een prachtige fietstocht over de bloeiende heide en bleven daarna tot diep in de nacht met de vuurkorf buiten zitten.




En zo gaan we nog even door!

zondag 6 augustus 2017

Het afscheid nadert.......3



Elke ochtend na het opstaan kijk ik even uit het raam naar onze tuin.
Steeds weer ben ik verbaasd over de mooie, zonnige  creatie achter in de tuin.
We lieten daar in november/december 2016 een container zand, puin en rommel weg halen en schiepen een snoezig groen hoekje tussen oude schuren.
We lieten een appel- en een perenboom plaatsen.
De druivenstruiken werden gesnoeid.
Al maanden genieten we hiervan en nu .....nog even.




Vanmorgen gingen we naar de kerk, deze staat ongeveer 150 meter vanaf ons huis en vanaf ons vorige huis.
Dus we gaan en gingen altijd te voet.
Vandaag bedacht ik me dat 107 jaar lang uit ons huis ongeveer elke zondag mensen van de familie de Graaf  "ter kerke" gingen.
Mijn grootouders, mijn ouders met mijn zusje en ik en nu het afgelopen jaar A. en ik.
Mooi om even bij stil te staan.

Op naar de kerk
Eind september vertrekken we naar ons vakantiehuisje.
Afgelopen vrijdag hebben we het bekeken samen met onze 8 jarige kleindochter.
We zien het helemaal zitten om daar de herfst en de winter door te brengen.
We wonen dan zo'n drie a vier kilometer vanaf de kerk, ook lopen?????
Wie weet!

En vorige week, de laatste dag voor de bouwvakvakantie mochten we op "de bouw" komen.
Natuurlijk met fototoestel.
De binnenmuren van het benedengedeelte staan er al min of meer.
Het extra kamertje, wat we speciaal voor de kleinkinderen bij laten bouwen is al te herkennen, de kamer en de slaapkamer zijn te herkennen.
Het gaat wat worden!!

 


De woonkamer
Je ziet het, op de achtergrond weer de kerk!!!

Onze straat gaat de Meesterskamp heten.
Dit vanwege het voormalige schoolplein waarop de huizen worden gebouwd.
Onze oude huis was het bovenmeestershuis.
klik hier



vrijdag 28 juli 2017

Het Avervoorderpad, een klompenpad 13 km.


Vandaag liepen we met de werkgroep van "ons eigen klompenpad" weer een klompenpad.
Het werd het Avervoorderpad in De Vecht.
We gingen met twee auto's en zouden elkaar bij de parkeerplaats van de kerk treffen.
Ten eerste liet ik mijn wandelschoenen voor ons huis staan, maar gelukkig zag iemand ze staan en was dat probleem snel opgelost.
Iets vertraagd kwamen we aan in De Vecht, maar op de parkeerplaats bij de kerk was niemand.
Toen naar de andere kerk, want in het kleine De Vecht zijn twee kerken, maar ook daar was niemand.
Terug naar kerk nr 1 en iets verder dan de kerk troffen we onze wandelgenoten.
We konden van start!



Het Avervoorderpad is een prachtig pad. We liepen zo goed als niet op asfalt, maar heel veel over graspaden en over zandpaden.
Schitterend.
Gelukkig had ik een lange broek aan, want soms was het (schouw) pad erg smal en de brandnetels tierden welig.

Na afloop nog even met ons allen de geboorte van ons 7de kleinkindje gevierd.
( De vorige keer konden we niet mee ivm de a.s. geboorte)
We zien terug op een leuke dag.

Over 4 weken trekken we er weer op uit met elkaar.

dinsdag 25 juli 2017

Het afscheid nadert .....2

Afscheid en......vooruit kijken, en 50 jaar terugkijken.

Dat deden we vandaag.
We nemen bijna afscheid van de druivenstruik die mijn moeder 37 jaar geleden plantte.
Eigenlijk nemen de druivenstruiken weelderig afscheid van ons!
Eeen laatste cadeautje!
Nooit zag ik ze zo vol druiven sinds 11 jaar geleden mijn moeder verongelukte. zie hier.
Een mooi afscheid voor ons en een mooie start voor de nieuwe bewoners.





En keek ik vandaag bij de nieuwbouw van ons huis.
Vandaag werden de binnenmuren geplaatst.
Het terrein is met hekken omheind, maar in de dierentuin van onze buren kon ik het goed volgen.
Ik stond er als het ware bovenop met mijn camera.
Wat een bijzonder gevoel, er wordt een huis voor ons gebouwd!!!

Rechts, het extra kamertje wat we speciaal voor de kleinkinderen laten bijbouwen.




En keken mijn zus en ik  vandaag 50 jaar terug.
50 jaar geleden overleed mijn vader geheel onverwachts in het huis waar ik nu woon. Mijn moeder vond hem overleden in het duivenhok.
Een grote schok voor ons, 14 en 15 jaar oud.
Vandaag haalden we herinneringen op en herdachten hem met lilabloemen.



Zo heeft het leven van alles voor ons in petto.
Wij gedenken, genieten, kijken achteruit en kijken vooruit!!!!






zondag 23 juli 2017

Het afscheid nadert....1


Nog even wonen we in ons tijdelijke huis.
Het stond slechts een week op Funda en was verkocht.
Wat heerlijk, zonder zorgen naar ons nieuwe huis.
Maar eerst nog een tijdje in een vakantiehuisje, dit zien wij als een uitdaging!
Wat verder van het dorp af, veel fietsen voor de boodschappen in plaats van lopen.
En veel treinreisjes maken, musea bezoeken, kinderen bezoeken met de trein en natuurlijk de bouw volgen van ons nieuwe huis.
Vorige week zondag namen we met zus, neef en partners afscheid van dit huis.
Onze opa heeft het gebouwd in 1910 en daarna is het steeds bewoond door familie de Graaf.
Daar komt in oktober een eind aan.

Ik neem vandaag met jullie afscheid van mijn ( moeders ) keuken.

Kast gemaakt door mijn grootvader, 55 jaar gebruikt door mijn moeder, dit is haar kast


)
Nog even mijn kast


Hier kookte mijn moeder 55 jaar, nu ik nog even




Nog een maand kook ik op dit lieve plekje ons eten en dan is het voorbij.
Nieuwe bewoners gaan hiervan genieten.


dinsdag 4 juli 2017

Een kleinzoontje erbij en start van de bouw.

Even een update van mij.

Afgelopen zondag werd in Arnhem ons zevende kleinkindje geboren.
Het is een jongetje.
Moeder en zoontje maken het goed, evenals zus, broer en vader.
Met de ouders zijn wij blij en gelukkig!

Zo als iedere keer kregen ook wij als grootouders mooie bloemen.



Vanavond rijden we naar Breda om morgen op te passen op ons kleinzoontje daar en daar voor gaan we even in Arnhem langs om nogmaals het nieuwe kleinzoontje te zien.
Wat een zegeningen!!!

Deze week startte ook de bouw van ons nieuwe huis op het voormalige schoolplein.
Daar we er tegenover wonen volgen we alles op de voet.
We beginnen enthousiast te worden, zeker nu ons huidige huis ook is verkocht.
We kunnen ons nu richten op de nieuwbouw.

Mei 2016, laatste schooldag, ongeveer bij de boom met het bankje wordt ons plekje!


Oktober 2016, afbraak


gemaakt door de bewonders van ons oude huis
juni 2017

3 juli

vandaag 4 juli, ons a.s. huis!!!!




Met plezier volgen wij de gebeurtenissen op de bouwplaats.




zondag 11 juni 2017

My home is my castle, nog even!!!!

Gisteren maakten we een mooie Veluwse fietstocht.
Het verveelt nooit, die Veluwe, ook al woon ik er.
Maar tijdens het fietsen zei ik, ; oh, heerlijk, straks kom ik weer thuis;
Zoals  je weet, woon ik tijdelijk in mijn ouderlijk huis en dat is elke dag een feestje voor mij en A.

We hebben in april ook dit huis te koop gezet en 27 april, op Koningsdag ging het de lucht in op Funda.
Heeeeeeel veel digitale kijkers die dag en heel snel kwamen de eerste echte kijkers.
En ..........met een week was ook dit huis verkocht.
Hele leuke lieve mensen met 3 kinderen gaan wonen in mijn ouderlijk huis, het huis van mijn vaderen, zoals ik eerder beschreef.

Gisteren na de fietstocht kwamen we thuis, en wat waren we blij om weer op ons plekje te komen.
Allereerst achter het huis, vroeger zeiden we nooit tuin, want dat was het eigenlijk niet.
Een vastgelopen stukje zandgrond.
Het stuk loopt door tot diep naar achteren.
Heel smal en toch heel zonnig, de hele dag.


Mijn moeder liet ooit al tegels leggen.
Wij ruimden een container vol zand en puin op en lieten een grasmat aanleggen afgelopen winter.
En wat een prachtig resultaat.
Overal oude schuren en daartussen zo'n maagdelijk stukje gras.


Aan het eind staat de bank van ons oude huis, het Emmahuis.
Rechts de muur van de zeepfabriek die mijn opa bouwde in de jaren '20
Links een oude muur van een bedrijfje in auto velgen.



Hier het huis gezien helemaal vanachter uit  "de tuin".
Op het bankje heb ik net zitten lezen met een glas wijn en heb ik me verbaasd over deze leuke plek.

Ook de kopers vielen direct voor dit plekje. Zelfs de makelaar was verrast.


Hieronder zitje één.

En hier onder zitje twee. 
De druivenstruiken zijn door mijn moeder in de jaren '80 geplant. In augustus/september deelde ze uit aan de hele buurt. 



Ook binnen zorgden we voor een verrassing.
Het huis is in 1910 gebouwd als winkel.
De voorpui is nooit veranderd.
In het winkelgedeelte heeft A. 35 jaar kantoor gehad voor zijn Duitse firma en in september j.l. maakten wij er een woonkamer van.
Het aanrechtje van het kantoor lieten we staan en zo hebben we een mooie ontbijtplek.


Hieronder de zithoek in "de winkel".



Volgt nu een gedeelte van de oorspronkelijke woonkamer.



 En dan de keuken. Daar werd op Funda speciaal aandacht aan besteed.


Met de kast door mijn opa gemaakt, jaren '20?



Je snapt, MY HOME IS MY CASTLE, voor een korte tijd nog.



We gaan nog even in een tijdelijke (vakantie) woning en zien uit naar ons nieuwe huis wat heel dicht bij dit huis en ons oude Emmahuis wordt gebouwd.

Over die zeepfabriek vertel ik een andere keer, nu genoeg historie.